Þeir voru fimm sem lögðu á djúpið í dag þótt frostið væri nístandi og fyrir lægi að sjórinn yrði skítdjöfullkaldur. En hraustir menn láta slíkt einmitt ekki sér fyrir brjósti brenna. Menn hlupu því út í kolgrænan kaldan sæ - og vældu svo eins og stungnir grísir. Tíminn stóð í stað, tær hvítnuðu og tár frusu á hvarmi. En einhvern veginn lifðum við af og þiðnuðum svo í heita pottinum úti á Nesi. Mikið asskoti var það nú gott! Mælirinn Einar lýgur ekki frekar en fyrri daginn og staðfesti að sjórinn var rétt við frostmark. Nú skal skrásetning sjósundsferða gerð að reglulegum viðburði á ný og einnig skal bent á fyrri athugasemdir hér á síðunni um heilnæmi sjóbaða og gildi fyrir sál og líkama, svo ekki sé minnst á líbidóið.
PS: Myndir eru í myndaalbúmi og má þar sjá suma taka á sprett að landi og aðra með þjáninguna skínandi úr hverjum andlitsdrætti. Yngsti félagi Sjósundfélagsins Skítkalt, Duncan Tindur Guðnason, var einnig boðinn velkominn í hópinn í dag eins og sést á myndum.